[müzik sesi]
[anlatıcı] 15'inci yüzyılın ortalarında
II. Murat döneminde
Romenlerin Wallachia diye andığı Eflak bölgesi
savaşsız olarak Osmanlı'ya bağlandı.
Eflak Prensi sadakatinin teminatı olarak
oğulları Radul ve Vlad'ı II. Murat'a teslim etti.
Sultan Murat, Vlad'ı Edirne Sarayı'na getirdi
ve oğlu Şehzade Mehmed'le birlikte
aynı tedrisattan geçmesini sağladı.
Zamanla
"Cihan Fatihi" unvanını alacak Şehzade Mehmed'le
"Kazıklı Voyvoda" olarak nam salacak Vlad böylece tanış oldular.
İyiyle kötünün asırlardır süregelen kavgasında
tarihin kadim sayfalarına
yeni bir yaprak daha ekleniyordu.
Bu savaş
adaletle
zulmün savaşıydı.
Toprak...
...hava...
...su...
...ateş.
Kâinat
bu dört direğin üzerinde duruyor.
İlk nefeste herkesin göğsünü aynı rüzgâr şişiriyor,
son nefeste aynı toprak örtüyor her şeyin üzerini.
İki tohum koyuyorsun kara yerin bağrına,
ikisine aynı berrak suyu veriyorsun,
köküne can gelsin diye.
Aynı havayı teneffüs ediyor ikisi de boy verirken.
Ama birisi zakkum oluyor,
birisi gül.
[kadın] Mehmed!
Zakkum da yaşar bu toprağın üstünde, gül de.
[erkek çocuk] Vlad!
Ama zakkum zehrini salarsa ortalığa...
...bahçenin sahibine düşen
onu söküp atmak olur.
Ateş olup mazlumu yakan olursa
söndürecek su da bitmez bizim topraklarda,
külünü dağıtacak rüzgâr da.
[erkek] Es-Sultan ibn Es-Sultan,
Ebu'l-Feth Muhammed Han'ı Sani'nin fermanıdır.
"Ey Eflak ilinin voyvodası Vlad Tepeş,
duyduk ki 'Ejder'in Oğlu',
'Şeytanın Varisi' olmayı
bizim kardeşimiz olmaklığa tercih etmişsin.
Bizim merhametimizle büyüyen sen,
merhameti unutmuşsun.
Adalet üzre, hükmet diye,
seni oturttuğumuz tahta kurulup
zulmedermişsin.
Küfrüne hiçbir zaman karışılmamıştır,
lakin zulmüne dur denilecektir.
Bu vakitten sonra, bir masumun canı yanar,
bir damla kanı akarsa bedeli senden..."
Osmanlıca.
Özlemişim.
"Bedeli senden misli ile alınacaktır,
cezan zulmün kadar şiddetli olacaktır."
Elaman dileyeceksen dile.
Sultanımızın merhamet denizinden
bir damla da sen faydalanırsın.
Bak Elçi...
O kafandaki sarık var ya?
Bana çok kötü şeyler hatırlatıyor.
Osmanlı Sarayı'nda geçirdiğim kötü günleri anımsıyorum.
O sarayın kötü bahçesi, pis kokusu,
o sarıklı sarıklı garip adamlar,
Mehmed'in o şımarık şımarık hâlleri.
Hı?
O sarığını gördüğüm zaman
bütün çocukluğum boyunca
sizin sarayda ağladığım karanlık geceleri anımsıyorum.
Çıkar onu kafandan.
O sarığın bezi benim kefenimdir.
Önce canım çıkar,
sonra sarığım.
Peki.
[bayrak dalgalanma sesi]
Şimdi sana bir iyilik yapacağım.
Bu çok sevdiğin sarığından bir daha
hiç ayrılmayacaksın, hiç.
Köpoğlu kudurur da
Osmanoğlu durur mu sanırsın?
Sende şer tükenmezse
bizde de er tükenmez!
Bu yanına kalmaz! Kalmaz!
[balyoz sesi]
[müzik]
[at kişnemesi]
Kuş azat oldu.
Siz de yüreğinizi taşıdığı yükten azat edin Hakanım.
Baba Sultan...
...bizim lütfumuzla voyvoda olan
Vlad denen deyyus,
insanlara kan kusturmakta.
Bu da yetmezmiş gibi
kendisine son bir ikaz için yolladığımız elçiyi katletti.
Bu küstahlığın cevabını vermek gerekir.
Gönlünüzden geçen,
aklınızdan geçen
ihtiyar tarihin kadim satırlarına da geçecektir Hakanım.
Vlad'ın akıbeti
yedi iklim üç kıtada
ibretlik bir hikâye diye
dilden dile aktarılacaktır.
Vazife sendedir.
Osmanoğlu mülkünün deli evlatlarına haber ilet.
Devlet kuşu havalansın...
Ferman Hakanımızındır.
Gökkurt.
[kanat sesi]
[kuş sesi]
Allahuekber.
[anlatıcı] O
insana kendi ruhundan üfledi.
Allahuekber.
Ona kulaklar,
gözler,
kalpler verdi.
[kuş sesi]
Sonra
kalbi vesveseyle dolan insan,
yoldan saptı.
[insan sesleri]
Yaktı,
yıktı, zulmetti.
[kanat sesi]
Onlar zulmü yeryüzünden silmeye ant içtiler.
-Yemindir! -Yemindir!
Meydanda kalırsam yazılsın taşa!
Kaderde ne varsa o gelir başa!
Ali'nin zülfikârı...
...Ömer'in adaleti oldular.
Onlar, kendi acılarını yüreklerine gömüp
ölümü zırh diye üzerlerine giydiler.
Onlar başkaları ölmesin
diye öldüler.
[kılıç savurma sesi]
Toprağı döşek,
göğü yorgan ettiler.
[at koşturma sesi] Onlar yalnız yürüyüp
karanlığı fırsatlarıyla aydınlattılar.
Onlar...
Deliler.
Yâdına düştük,
yanına geldik Baba Sultan.
[kılıç sesi[
Pusatınız pusatımdır.
Ömer kimdir?
Pirimiz.
Ali kimdir?
Erimiz.
Meydan nere?
Yerimiz.
Cenk nedir?
Yârimiz.
Can kime feda?
Hakan'a.
Yol nereyedir?
Kızıl elmaya.
Yâreniniz kim?
Deliler!
Size kim derler?
Deliler!
Zalim haddini aşmış,
artık sabır taşmıştır.
Bundan gayrı ne olması gerektir?
Laf vakti de geçmiştir,
af vakti de.
Biz devlete neden ana deriz, bilir misin Gökkurt?
Analar evlatlarını asla yalnız koymaz çünkü.
Sen hem evlatsın
hem devlet.
Bu yolda yalnız kaldım diye üzülme.
Hiçbir evladımızın da kendini yalnız bilmesine asla müsaade etme.
Ferman da sendedir,
emir de.
[adım sesleri]
Pusatları tez kuşanın!
Yola tez varın!
Zulmün cezasını tez verin!
[müzik sesi]
Hu.
Ruhumun aynası
boynunda asılıdır.
Bu baş bu boyunda oldukça
bu sır
kalbimin üzerindedir.
Sır
kalbinin üzerindedir.
Gazanız mübarek olsun.
[müzik sesi]
[at koşturma sesleri]
[at kişnemesi]
Ne oluyor?
Neresi burası?
Sakin ol.
Sakin ol Niku, seni tedavi ediyorum.
Majesteleri Vlad Tepeş.
Majesteleri.
Silah ne durumda Simyacı?
Farelere vebayı bulaştırdıktan sonra kızıl yosun da pek bir işe yaramıyordu.
Önce kızıl yosunu verince de fareleri zapt etmek güçleşiyordu.
Bana hikâye anlatma.
Silahım ne zaman bitecek?
Ne zaman?
Büyük yol katettim Majesteleri.
Majesteleri,
bu silahla bütün şehirleri fethedeceksiniz.
Duvarlar, evler, saraylar...
Hiçbiri zarar görmeyecek.
İçinde yaşayan tek bir canlı bile kalmayacak.
Hepsi.
İnsanlar, hayvanlar,
böcekler bile.
Bir şeye ihtiyacın var mı?
Fare, Majesteleri.
-Deneylerde hep telef oldular. -Başka?
Bir de kızıl yosun.
Kızıl yosunu onlara verdiğim zaman deliye dönecekler.
-Ne isterse hemen bulun! -Emredersiniz Majesteleri.
Hemen!
Düşündüğünüz şeyi gerçekleştirirseniz
Konstantinopolis bir gecede düşecek,
Türkler de geldikleri yere kaça kaça geri dönecekler.
[kahkaha atıyor]
Benim derdim bir şehri düşürmek değil Simyacı.
Benim derdim tarihin akışını değiştirmek.
O yüzden şu silahı çabuk bitir.
Şurada yatan adama dönmeni hiç istemem.
Emredersiniz Majesteleri.
[müzik sesi]
[at koşturma sesleri]
Deliler diye bir şey yok.
Varlar. Dedem delileri görmüş.
Onların nasıl savaştığını anlattı bana.
Deliler diye bir şey yok.
Babam dedi ki; onlar çocukları korkutmak için anlatılan masallarmış.
Hayır! Deliler gerçek. Ben biliyorum.
[adım sesleri]
-Askerler, askerler geliyor! -Askerler?
-Askerler geliyor! Koş! -Askerler!
Herkes toplansın!
Beni dinleyin.
Fare toplayıp getirene altın dağıtılacak.
Altın mı? Ne kadar vereceksiniz?
Yaklaşma, sefil cüzzamlı!
Bir kafes dolusu fare toplayana bir kese altın verilecek.
Haydi! Sallanmayın!
[müzik sesi]
Simyacı'dan haber var mı?
Var.
[iç çekerek] O silahım bir bitsin, Elizabeth.
Mehmed de o Mehmed'in peşinden giden keçi çobanı Türkler de
o geldikleri Asya bozkırlarına dönecek mecali bulamayacaklar.
Mehmed'i yok edeceğim Elizabeth.
Onu tarihe gömeceğim, [haykırarak] tarihte bir kişi bile Mehmed'i hatırlamayacak!
[haykırarak] Bir kişi bile!
Yeter ki silahım bitsin.
Halkı hastalıktan kırılacak.
Salgın, hastalık, [haykırarak] açlık!
Saraya saldıracaklar, göreceksin!
O, o Fatih unvanını aldığı şehre gömeceğim ben o Mehmed'i! [burnunu çekiyor]
Bu kutsal davanda yüce Papa da senin arkanda.
Biliyorsun, Papa'nın gücüyle yapamayacağımız hiçbir şey yok.
Papa'nın gücü falan yok Elizabeth.
O insanları kandırmaya devam etsin, beni değil.
Salaklar, o kutsal dedikleri suyla bebekleri yıkıyorlar.
Salaklar. Sıraya giriyorlar, ayinlerde ağızlarına şarap, ekmek.
Ben ne yapıyorum Elizabeth?
Bu ellerimle,
ellerimle
Türklere cehennem hazırlıyorum.
Sen Eflak'ın gördüğü en büyük komutansın.
Ama unutma,
Papa'nın gücüyle komutanlığın sınırları aşacak.
Benim komutanlığımın sınırları, haritası yok Elizabeth.
[alçak sesle] Çünkü ben Tanrı'nın Oğlu'yum.
[haykırarak] Ben Tanrı'nın yeryüzündeki öfkesiyim Elizabeth!
[fare, at, kuş sesleri]
Altınlarımızı ne zaman vereceksiniz?
[kılıç saplanma sesi]
[nefes nefese]
[kılıç sesi]
[yere vurma sesi]
Başka altın isteyen var mı?
[at kişnemesi]
[müzik sesi]
[gök gürültüsü]
# Ferman olmadan kurban olmaz #
# Aslan olmadan meydan olmaz #
# Ferman olmadan kurban olmaz #
# Aslan olmadan meydan olmaz #
Usta, Kuman ne diyor?
Cenk meydanına çıkınca övünme...
[adam şarkı söylüyor]
...meydanda kalana dövünme, diyor.
Diyor da...
...gönül bazen dinlemiyor.
[adam şarkı söylüyor]
[hücum sesi]
Yetişemedim.
[kılıç sesi]
Kurtaramadım.
[feryat]
Gardaşımı ellerimle kara toprağa gömdüm.
[yağmur sesi]
Ölümden de acı.
Aşgar.
Gel iki lokma ye.
Yolumuz ıraktır.
Aşgar, hadi gardaş.
Hadi.
[kılıç şıngırtısı]
[nefes veriyor]
Târgovişte'ye giren en kısa yol bu yoldur.
Lakin bu yol çok tehlikeli.
Vlad'ın eşkıyaları buralarda kol gezdiğinden
vuruşmak zorunda kalabiliriz.
En güvenli olan yoldan,
şimalden gitmemiz icap eder.
Madem Vlad'ın eşkıyaları köylerde kol gezer,
bizim yolumuz da onların tam üstünden geçmeli.
Gaziler!
[ateş sesi]
Hakan'ımızın fermanı
tek bir ademoğlunun kanı için değil,
cümle mazlumların ahı içindir.
Biz besmeleyi de
[kılıç sesi] pusatımızı da
onlar için çekeriz.
[kılıç sesi]
Bu yoldan gideceğiz.
[at ayak sesleri]
[fısıldayarak] Bu sefer olacak.
[fısıldayarak] Bu sefer hepiniz hazırsınız.
[fısıldayarak] Benim küçük askerlerim.
Prenses seni dışarıda bekliyor.
Geliyorum.
[fısıldayarak] Prensesim...
Anlat.
Ne durumdayız Simyacı?
[fısıldayarak] Kızıl yosun işe yaradı Prensesim.
Ah?
[fısıldayarak] Artık hazır sayılırız.
"Hazır sayılırız."
[kılıç sesi]
Hazır mıyız, değil miyiz?
[fısıldayarak] Hazırız Prensesim.
[nefesi kesiliyor]
Bu silaha sahip olanın karşısında kimse duramaz.
O zaman artık güzel haberi verebiliriz.
[müzik sesi]
[nefes nefese]
[insan sesleri]
Dede!
Neredesin sen?
[nefes nefese]
Aklım çıktı be evlat.
Fareler! Fareler, dede!
Sakin ol. Sakin ol.
Hele bir nefeslen.
Ne gördün? Ne duydun?
Evsizlerin sokağına askerler geldi.
Bir sürü fare toplattılar evsizlere.
Yaşlı bir adamı da altın istedi diye öldürdüler.
Sonra fareleri kafeslere koyup götürdüler.
Fareleri götürdükleri yerde böyle büyücü gibi bir adam vardı.
Prensesle konuştu.
Bana bak.
Seni kimse görmedi, değil mi?
Yok dede, kimse görmedi.
Ne konuştuklarını duyabildin mi?
Bir silahtan bahsettiler dede.
Bu silahın karşısında kimse duramazmış.
Havva kadın, kardeşin nasıl?
Çok şükür, iyi.
Şükür.
Yapacağımız işten Prensimiz Vlad
memnun kalmazsa
sizi öldürmez.
Neden, biliyor musunuz?
Çünkü çoktan sizi gebertmiş olurum.
Altın, gümüş... Değerli ne varsa toplayın!
Kimseyi sağ bırakmayın!
[çekiç sesi]
Baba?
-Hoş geldin kızım. -İki lokma bir şey ye.
Bu yoğurt da
bu ne ola ki?
Sana iyi gelecek bir şey.
[fısıldayarak] Önce ne olduğunu söyle.
Tadı biraz kötü ama öksürüğüne iyi gelecek.
Hadi, inat etme, hadi!
Geliyorlar, kaçın!
[çığlık sesleri]
Sen burada bekle.
[kılıç saplama sesi]
[haykırış]
Sen burada bekle.
-Baba! -[yüksek sesle] Burada bekle, dedim sana!
[kılıç sesleri]
[tıkanma sesi]
[müzik sesi]
[at koşturma sesleri]
[insan çığlıkları]
Yaklaşmayın!
Yaklaşma. Yaklaşma!
[saplanma sesi]
[inliyor]
Suskun.
Bak bakalım, başka yaşayan var mı?
[feryat ediyor]
Korkma. Bizden mazluma zarar gelmez.
[ağlıyor]
Bacım...
Hem, senin atan şehit oldu.
Ölüp giden, dünyanın şerrinden kurtulmuştur.
Hem senin atan şehit oldu.
Cennete gitti o.
Allah bize de nasip eder inşallah.
[bebek ağlaması]
[yankılı] Ne olur ölme, ne olur!
[yankılı] Kimse yok mu?
-[yankılı] Ne olur ölme. -[yankılı] Yardım edin!
[yankılı] Kimse yok mu?
[yankılı] Ne olur, yardım edin!
[yankılı] Kimse yok mu?
Kimse yok mu? [nefes nefese]
Ne olur yardım edin, annem ölmesin. Ne olur!
Ne olur, yardım edin!
Aferin evlat.
Böyle feryat etmeseydin seni bulamayacaktık.
Ne olur, ölmesin annem. Ne olur, yardım edin!
Merak etme.
Annenin bütün acılarını dindireceğim şimdi.
Bundan sonra ne zaman susacağını,
ne zaman konuşacağını...
...iyi düşün.
Söyle bakalım balıkçı.
İsa Efendimiz mucizesinde
beş bin kişiyi kaç balıkla doyurmuştur?
İki balıkla efendim.
Peki,
bu balığın diğeri nerededir?
Yetimdedir efendim.
Öyleyse...
Bu balığı yetimin hürmetine kabul ediyorum.
Kimin kimsen yok mu senin?
Kalmadı.
Asıl ailem ben çok küçükken
Vlad'ın çetelerinin yağmaladığı bir kasabada katledildi.
Beni o kasabadan kurtaran demirci babam
Osmanlının Balkan topraklarına gönderdiği Türkmenlerdendi.
Vlad, teker teker bütün ailemi kopardı benden.
Leküm diniküm veliyedin.
Benim dinim bana,
senin dinin sana.
Osmanlı topraklarında kimseye dininden sebep ilişilmez.
Saklama onu.
[bebek ağlaması]
Hey!
Hey, ne yapıyorsun?
Öyle içirilmez o süt!
[bebek ağlaması]
Müsaadenizle Majesteleri.
[kapı açılma sesi]
Şşt.
Güneye yağma için gönderdiğimiz çetecilerin hepsi öldürülmüş.
Yalnızca bu kaçmayı başarabilmiş.
Yalnızca bu ne yapmış?
Kaçmış.
Yüce Majesteleri...
Majesteleri...
...bir anda geldiler.
Bir anda?
Kanatları vardı.
Kanatları? A.
Hayvan postları vardı.
-Canavar gibiydiler! -Canavar?
Herkesi kılıçtan geçirdiler!
Herkesi?
Senin ne işin var burada?
[sızlıyor]
Kaç...
...kişiydiler?
Gel.
Gel, bir şey iç.
Uzun yoldan geldin, hadi gel.
Siz kaç kişiydiniz?
Ha?
[masaya vurma sesi]
Kaç kişiydiler ha?
[masaya vurma sesi]
[nefes nefese]
[fısıldayarak] Kaç kişiydiler?
Kostel...
...onları bul bana.
İblis'in hilelerine karşı durabilmek için
Tanrı'nın size sağladığı bütün silahları kuşanın.
Çünkü bizim savaşımız insanlara karşı değil,
yönetimlere, hükümranlıklara,
bu karanlık dünyanın güçlerine,
kötülüğün göksel yerlerdeki ruhsal ordularına karşıdır.
"Geceleri ay ile dertleşir, gündüzleri uyuruz."
Ben uyumam.
Düşünürüm.
Seni o mu yetiştirdi?
Yolu da yolculuğu da ondan öğreniyorum.
Sana neden Adsız diyorlar? Lakabın mı?
Bizde ad almak öyle kolay değildir.
Ad ile alın yazısı birdir.
"Yiğidin adı ağır gelmesin kendine." deriz.
O sebepten, önce cenk meydanında bir maharet göstermesi gerek.
Adımı bu yolculuğun sonunda alacağım inşallah.
Lakin bu bitene kadar adsızım.
Buralarda bildiğim bir çingene obası var.
Sabiyi oraya bırakalım.
Yah!
[oyun havası]
Kaptın buranın en ateşli kızını!
Aslanım, işte o gece, bu gece!
[şarkı çalıyor]
Karı bakıyor.
Hayde bre atlar!
Sabi aç.
Dinlenmesi gerek.
Yatacak yer de var, yemek de.
Nereden gelir, nereye gidersiniz?
Yoldan gelir, yola gideriz.
[kıs kıs gülüyor]
Anası sen misin?
Hayır.
Babası sen misin?
Ne başını sallıyorsun? Babası sen misin?
[erkek kahkahası]
Kızı da
sabiyi de çetecilerin saldırdığı bir köyde bulduk.
Yiyecek, içecek, ne isterseniz buyurun.
Şanslısınız, düğünümüz var!
Biz şöyle bir çınarda dinlenelim de.
Siz eğlencenizi bozmayın.
Siz de aval aval bakmayın bre!
Hiç mi Tanrı misafiri görmediniz?
Haydi, eğlenceye devam!
[şarkı söylüyor]
[inleyerek] Viorel...
Viorel...
[bağırıyor]
[maymun sesi]
[tıkanıyor]
Senin etinden,
senin kanından...
...koca bir ordu kurulacak.
[alçak sesle] Benim küçük askerlerim.
[alçak sesle] Yiyin.
[alçak sesle] Yiyin hadi.
[alçak sesle] Yiyin ve kutsal davamız için kuvvetlenin.
Nasıl oldu, nasıl bitti anlayamadık.
Yaşadığımız yerde bizim gibi ne kadar yahudi varsa toparladılar.
Kimi öldürüldü.
Kimi de kaçmayı başardı bizim gibi.
Türklere minnettarız.
Dost bildiklerimiz kapılarını kapattılar.
Çok tanımadığımız Osmanlı bize kucak açtı.
Neyse.
Senin hikâyen ne?
[sesler çıkarıyor]
Kongar!
Kafam kazan oldu, kazan.
[taklit ediyor]
Yılan kafa.
Shalom alechem.
Çorba getirdim size, içersiniz ha?
Buraların en güzel çorbasıymış.
Ben de geldiğimden beri kaç tas içtim, hatırlamıyorum.
Eyvallah.
Adsız.
Sağ olasın, biz yedik yemeğimizi.
Nereye gidersiniz?
Yola gideriz.
Buralılara benzemiyorsun.
Nerelerdensin?
O da sizin gibi Tanrı misafiri.
Vlad'ın zulmünden kaçmış, Târgovişte.
[telli çalgı sesi]
Senin kimsen yok mu?
Sordun ya ilk bana yolda.
Ben de merak ettim.
Vardır.
Onlardan başka?
Annen? Baban? Kardeşin?
Anamı da babamı da altı yaşımdan beri görmedim.
Bizim yolumuz öyle aile kurulacak bir yol değildir Alaca.
Ay.
Şu hep susan arkadaşınızdan bebeği alana kadar canımız çıktı.
Çok sevmiş, belli.
[kadın] Ay.
İşte, insan sevince bırakamıyor.
-Allah rahatlık versin. -Sana da Yiğit.
Sana da.
Bırak uyusun.
Bebek uyuyana kadar gözünü kırpmadı.
Suskun!
Alaca.
Biz gidiyoruz.
Bizim yolumuz kadınlara ve sabilere göre değil.
Onlar iyi insanlar.
Güvenilir insanlar.
Onların arasında rahat edersin.
Burada kalmanız gerek.
Babamı öldüren eşkıyalar sıradan eşkıyalar değil.
Vlad'ın askerleri. Peşinize düşecekler.
Ölüm bizim yolumuzda en az acı veren şey.
Onlar bizim peşimize düşmez ise biz onların peşine düşeceğiz.
Düşmanın arkamızdan gelmesi işimizi kolaylaştırır.
Lakin sen bunu gam etme.
Bebek sana, sen de Allah'a emanetsin.
O benim kaderime de kederime de ortak oldu.
O yavrucak bana sizden yadigâr.
Ömrüm yettiğince hayatımı ona adayacağım.
[şaşırarak] Ayrılık vakti gelmiştir?
-[burnundan soluyarak] Suskun! -Sen ver onu!
-Suskun! -Miriam.
Miriam, çabuk!
Bebeği al Miriam.
Suskun!
O sabiyi bırak.
Hadi.
İçeri Miriam.
Suskun'un oğluna iyi bakın.
Alaca.
Sen cesur bir kadınsın.
Allah'a emanet ol bacım.
Ne zaman kimsem kalmasa
Osman'ın toprağından biriler kimsem oluyor.
Beni kendinizden bilin. Yolunuz açık olsun.
Türkmen köyünden kurtarabildiğimiz tek çocuk.
Vlad'in eşkıyaları bütün ailesini katletmiş.
Allah Baba'nın yanına gittiğim zaman
onların yaptığı bütün zalimlikleri anlatacağım.
O zalimlikleri anlatman için
Allah'ın yanına gitmene gerek yok.
O zaten seni duydu.
Duydu ki
intikamın için aslanlarını gönderdi.
[müzik sesi]
[at kişnemesi]
Papalık Elçisi huzurlarınızda Majesteleri.
[şaşırıyor]
Vay, vay, vay, vay...
Sizin, kâfir Türkleri topraklarınızdan söküp atmanız
saygıdeğer Papamız tarafından memnuniyetle karşılanmıştır.
Sizi,bütün Hristiyanlık âleminin bekçisi olarak kabul ettiklerini
iletmemi emrettiler.
Bu yüzden size çok özel bir taç gönderdiler.
Bu taç Papalık için sizin kardinallik kadar önemli bir mevkide olduğunuzun
en büyük sembolüdür.
Hı?
Büyük bir onur.
Artık İsa'ya inanan herkesin muhafızısın.
[kıs kıs gülüyor]
O Papa'na söyle...
...ben hiç kimsenin kölesi, bekçisi değilim.
O Mehmed'i tarihe gömdükten sonra
eğer senin Papan gelip tahtını kafasına geçirmemi istemiyorsa
benim Tanrı'nın Oğlu olduğumu kabul edecek.
Ben... Tanrı'nın Oğluyum.
[kıkırdıyor]
[tıklama sesi]
Efendine söyle, hadsizliğini affediyorum... Şimdilik.
Mübariz.
Ay doğmadan gözlerini açmazsın
lakin bilirim uyanıksın.
Ademoğlu hep güneşi sever.
Ben...
Ayın gönlünü almak için gündüz yumarım gözlerimi.
Benim güzelliğimi gören yok mudur deyip kederlenmesin diye.
Sizin oraların güneşi de böyle yakar mı Mübariz?
Ha gardaş?
Bizim oraların güneşi daha çok yakar da
sen yanmaya kıyamazsın, gönül koyup
ışığını esigemesin diye.
Bizim oraların rüzgârı da
suyu da toprağı da bir başkadır.
Gökyüzüne baktığında sanki Hazar'ın mavisini görürsün.
Biatı mahcur oralar.
Bu yüzden gardaş,
kavuşmak zor olunca
özlemişten korkar insan.
[iç çekerek] Suskun...
Can Suskun.
Aklın sabide kaldı.
Ayrılık zor.
Bilirim.
Lakin bu onun iyiliği için.
Bizim yolumuz dikenlidir. Ölüm kokar.
Biz eceli kendimize yâr bellemişiz.
Sen o günahsız için elinden geleni yaptın.
Gerisi Allah'ın takdiri.
Bu kadar düşünmenin
ne sana, ne de ona bir faydası var.
Şşt, Suskun!
Yine bülbül gibi şakıyorsun. [kıkırdıyor]
Sen ne olur olmaz yerlerde öyle keyiflenirsin Kongar?
Er kişiye yakışır mı böyle soytarı gibi yaşamak?
[kıkırdayarak] Ya.
[kükreyerek] Kongar!
Çok mu öfkelendin Kaşgar?
Ha gardaş?
Çek pusatını, çal Kongar'ın başına.
[gülme sesleri]
Lakin bilesin ki Pusat'ı Kongar'a değil,
kendine çalmış olacaksın.
Ulan!
Neden mi gardaş?
Sen nasıl onlarca yiğidin kanını bıraktıysan cenk meydanında,
o da sayısını unuttu sırlayıp toprağa verdiği canların.
Belli bir yerden sonra
nasır tutar er kişinin yüreği.
Böyle hançerle kanata kanata çizer gibi
bir gülüş yerleşir yüzüne.
Sonu ne mi olur...
...ya Suskun gibi lal olur susarsın
ya da Kongar gibi yalan dünyaya gülersin.
[kıkırdıyor]
Gülersin gardaş.
Gülersin.
Namı Aşgar değil diye...
[kıkırdıyor]
...onları da kendinden ayrı belleme.
Belleme gardaş.
Bize kurt gelir,
ona haber gelir.
[fısıldayarak] Bize haber gelir.
[fısıldayarak] Ona çakal gelir, bize kurt gelir.
[fısıldayarak] Ona haber gider, bize...
Uyan Kuman.
Biz seni uyuyasın diye değil,
uyanıp uyandırasın diye yuvadan saldık.
Uyuyanlar uyansın.
Demirin ateşe girdiği gibi içleri yansın.
Gökyüzü bakıra, yeryüzü çamura dönmeden evvel
cümle oğullar dayansın.
Gözünü aç Kuman.
Gönlünü aç. Ruhunu aç.
Kanadını aç.
Sar kanadınla darda kalanı.
Şimşek nefesli atlara,
gökyeleli kurtlara ant olsun ki
yanlız değilsiniz.
Hak... Bizimledir.
Davranın gaziler!
Suskun, Kuman!
Aşgar!
[bağırma sesi]
[haykırarak] Kongar!
[bağırma sesi]
Kongar! Kongar...
Kongar! Kongar, iyi misin gardaşım?
[haykırarak] Kongar, bırakma kendini!
-Mübariz? -Vlad'ın çeteleri.
Kongar...
Kongar, aç gözünü gardaş. Aç, aç.
Sana gülmek yaraşır. Vallahi kızmayacağım gülsen!
[haykırarak] Kongar, gül! Kongar!
[haykırarak] Kongar!
Aşgar.
Gayrı, onun yolu ayrı, sizin yolunuz ayrı.
Bırak onu.
Olmaz.
Dayanacak Kongar.
İyileşecek.
Yola devam edeceğiz.
Vazife beklemez.
-Hadi git. -Olmaz dedim.
Belki ileride bir köy bulacağız, bir şifacı bulacağız.
Merhem karacak yarasına. Belki iyileşecek.
Güçlüdür Kongar. Dayanır benim gardaşım.
Aşgar...
Kongar senin ağıt yakmanı değil,
cenk meydanında destan yazmanı isterdi.
Kendine yakışanı yap gardaş.
[uluma sesi]
Hu.
Delolar.
Hu.
[havlama sesleri]
[kahkaha sesi]
Borcun çok birikti Viktor. Bu sana son içki.
[tezahürat]
[yumruk sesi]
[kıkırdıyor]
Şarap da getirin.
İstemez!
Su.
Yok mu başka?
Koca meyhanede yok mu karşıma gelecek başka bir erkek?
[kahkaha atıyor]
Vlad'ın kazığa oturttuğu Türkler gibi sustunuz.
[kahkaha atıyor]
Aç kalmış öksüz piçler gibi ne tıkınıp duruyorsunuz?
[kılıç sesleri]
Eyvah!
[tezahürat]
[inleme sesi]
[tokat sesi]
Gaziler...
-Arı su bulmak gerek. -Adsız.
Anladım usta.
Dur bir dakika!
Sen neden gezersin burada?
Benim de yolum Târgovişte'dir.
Söyleseydim yanınıza almazdınız.
Ben de ardınıza düştüm.
İyi hoş da boşuna düştün peşimize.
Bizimle gelemezsin.
Mübariz!
Adsız...
[haykırarak] Adsız!
Benim günahım. Ben gönderdim!
Mübariz...
Ben gönderdim Gökkurt.
Ben gönderdim.
[]Mübariz!
-Ben gönderdim onu! -Mübariz!
Belli ki yiğidi katletmemişler gardaş.
Götürmüşler.
Bulacağız Adsız'ı.
-Ben gönderdim onu. -Bulacağız aslanım.
Bulacağız.
Bulacağız Adsız'ı Mübariz.
Gönlünü ferah tut, bulacağız.
Adsız!
[içini çekiyor]
Hani en güçlü askerler Türklerin Delileri'ydi?
Babam söyledi.
Prensimiz Vlad
Türklere savaş açmış.
Bizi en yakın köylere ateşe veriyormuş.
Deliler diye bir şey olsaydı gelir köyleri kurtarırlardı.
Yakında hepsi defolup gidecek dedi babam.
[ısırık sesi]
[kapı kapanma sesi]
Hoş geldiniz.
Vazife.
Delo Karalı.
Hoşluğa gelmedik gardaş.
Bilirim gardaş, bilirim.
Hesap vaktidir.
[kapı açılma sesi]
Yabancı değil.
Balıkçının torunudur.
Başka da kimi kimsesi yok zaten.
Burada konuşmayalım Gökkurt.
Kayıkhaneye gidin.
Sizi bir kahramana emanet ediyorum.
Kayıkhaneye sizi Eren götürecek.
De haydi Delolar.
[kıs kıs gülüyor]
De haydi aslanım.
Haydi.
Sır kalbinin üzerindedir.
Sır kalbimin üzerindedir.
[müzik çalıyor]
[erkek] Efendim, ne olur efendim, yalvarırım merhamet edin.
[erkek] Yalvarırım.
Vay, vay, vay...
Kahramanımız bu ha?
Kimsin sen?
Ha?
[fısıldayarak] Kimsin sen?
[bağırarak] Kimsin sen?
[kahkaha atıyor]
Pekâlâ. Demek konuşmayacaksın ha?
Bakalım masallar gerçek mi?
Kimsiniz siz?
Tut!
[inliyor]
Enteresan.
Masallara inanacağım neredeyse.
Kimsiniz siz?
-Majesteleri. -Ha?
Önemli bir durum var.
Konuştur bunu.
Güneyde bir hareketlenme başladı efendim.
E, Adsız'dın. Artık bir lakabın var.
Parmaksız.
[tükürme sesi]
Vlad'ın şatosuna giden gizli bir yer altı geçidi var.
Vlad oraya da asker koymuştur ama
sayılarının fazla olduğunu sanmam.
Lakin...
Daha büyük bir derdimiz var.
Ne derdimiz var Karalı?
Vlad, şatonun dışında bir mağarada
gizli bir silah üzerine çalışıyor.
Nasıl bir silahtır o Karalı?
Fareleri kullanarak veba yayacaklar.
Vebalı bir hastadan aldıkları kanı ve eti
fareleri delirten kızıl bir yosun ile karıştırıp
hayvanların çıldırmasını sağlıyorlar.
Sonrasında fareleri insanların üzerine salacak.
Yani bu cani
bütün insanlığı vebadan kırıp geçirmeyi planlıyor.
Biz sabiliğimizden beri
Delolar Ocağı'nda omuz omuza büyüdük.
Nice cenk meydanında pusat savurduk.
Can aldık.
Can verdik.
Lakin...
Adsız, ellerinde.
Bu sebepten,
tez vakitte o iblisin inine gireceğiz.
Karalı,
bu fareleri sen tek başına yok edebilir misin?
Evelallah.
O vakit vazife senindir.
Biz gizli geçidi bulacağız.
Allah
yüreğine de bileğine de zeval vermesin.
Hakkını helal et.
Bir damla su ile geldik,
bir avuç toprak ile gideceğiz.
Hakkım sana helaldir.
Sen de bana hakkını helal et.
Helal olsun.
Öyleyse gazamız mübarek,
hızır yoldaşımız olsun.
Bizi buralara bu yiğit getirdi.
Aslan gibi yetiştirmişsin. Maşallah.
Aslan gibidir yeğen.
Güçlü kuvvetlisin.
Pehlivan mı olacaksın?
Hayır, ben de sizin gibi Deliler Ocağı'na katılacağım.
Adın neydi senin?
Eren.
İyi ki varsın Eren.
İyi ki varsın.
[müzik sesi]
Baba,
ben geldim, oğlun geldi.
Oğlunun tepesine yıldırımlar yağdırmak için geliyorlar.
Oğlunu katletmek için geliyorlar baba.
Dilerim beni, onun yaptığı gibi yalnız bırakmayacaksın.
Kendisini benim babam zanneden o Eflak köylüsü
o cahil, aşağılık, o beceriksiz gibi beni yalnız bırakmayacaksın baba.
Küçücük bir çocuğu düşmanın sarayına
Osmanlı Sarayı'na bırakan satılmış prens gibi beni yalnız bırakma baba.
Ben senin oğlunum.
İlk günden beri biliyorum.
Herkesin Tanrı dediği,
herkesin korktuğu sen,
sen benim babamsın.
Sen dünyayı benim ayaklarıma sereceksin,
ben de insanları ateş ve ölümle vaftiz edeceğim.
Ama beni terk edeceksen
emin ol, ben yenilgiyi
o Nasıralı marangoz İsa gibi kolay kabullenmem baba.
O, Roma ordusuna boyun eğdi.
Ama ben hiç kimseye boyun eğmedim, eğmeyeceğim.
Eğer sen benim o kâfir ve barbar Türklerin karşısında yenilmeme sebep olursan,
eğer ben ölür ve karanlıkta kalırsam
senin adın da sonsuza dek karanlıkta kalır.
Tercih senin.
Baba.
Adsız.
Adsız...
[nefesi kesilerek] Usta...
[ağlamaklı] Konuşmadım Usta!
Gaziler...
...dem
bu demdir.
[kıkırdıyor]
Vakit
şehadet vaktidir.
Meydanda devirdiklerimiz leş,
zülfikar pusatlarımıza eş olsun.
Hu, Delolar.
Hu.
[kılıç çıkarma sesi]
Hu, Delolar!
Hu!
Tanrı'nın Oğlu'nu öldürmeye mi gelmiş bunlar?
-Yemindir! -Yemindir!
Pusatım pare pare olmadan
bedenim yareyle dolmadan
durmam!
-Yemindir! -Yemindir!
Yemindir!
Küffar, cümle zalimler
meydan-ı ruy-i zemindir!
Aptallar.
-Yemindir! -Yemindir!
Taçlıların tacını,
başlıların başını ezmeden
durmam!
Yemindir!
Sancağımı yedi iklim,
üç kıtada gezdirmeden
hakkın divanına da
hanın divanına da
varmam!
-Yemindir! -Yemindir!
Yolbaşçım Vali Osman,
baş tacım Muhammed'ül Emin'dir!
-Yemindir! -Yemindir!
Meydanda kalırsam yazılsın taşa,
kaderde ne varsa o gelir başa!
Şşt.
Sakin ol, sakin ol.
[kan sesi]
Haydi bre!
Bitirin bu saçmalığı!
Bitirin dedim!
[ok atma sesi]
[patlama ve haykırış sesleri]
[haykırış sesleri]
[patlama sesi]
Biz devlete neden ana deriz, bilir misin Gökkurt?
Analar evlatlarını asla yalnız komaz çünkü.
Koşun! Saldırın!
[çatışma sesleri]
[kahkaha atıyor]
Bundan sonra ne zaman susacağını,
ne zaman konuşacağını
iyi düşün.
[ağlamaklı] Anne, ne olur ölme! Ne olur ölme!
Aferin evlat.
Böyle feryat etmeseydin seni bulamayacaktık.
[haykırışlar]
[kıs kıs gülüyor]
[haykırışlar]
[kan sesi]
[haykırış]
[patlama ve haykırış sesi]
# Ferman olmadan kurban olmaz #
# Aslan olmadan meydan olmaz #
# Ferman olmadan kurban olmaz #
# Aslan olmadan meydan olmaz #
Usta...
Kuman ne diyor?
[kılıç sesleri]
Hu... Delolar.
Hu!
[uluma sesi]
Hu!
Bizi yıkmaya gücünüz,
yıkıldığımızı görmeye neslinizin ömrü yetmez.
[öksürüyor]
[tıkanıyor]
Beni ikinci kez
Türklere teslim ettin baba.
[fısıldayarak] Demek tercihin bu.
[nefes nefese]
[fısıldayarak] Beni öldüremezsin.
[fısıldayarak] Öldüremezsin.
Senin Tanrı'nın Oğlu yok...
...benim Allah'ımın
orduları var!
Ya Allah!
[kan sıçrama sesi]
[patlama sesi]
[haykırıyor]
Leş bir yana,
baş bir yana!
Adsız.
Yiğidim.
[toprağa vurma sesi]
Ustasının yüz akı.
Hamza...
Aslan Avcısı Hamza.
Bundan gayrı, senin adın Adsız değildir.
Hamza'dır.
Şehitlerin serdarına adaş,
tüm Delilere yoldaş oldun.
Hu...
...Delolar!
Hu.
Onlar, ölmeden önce ölenler.
[anlatıcı] Onlar, bir ölüp bin doğanlar.
Zalimleri kendi kanında,
karanlığı pusatların kıvılcımında boğanlar.
Onlar, taçları ve tahtları yıkıp
sonrasında dağbaşlarına dönenler.
Onlar, koca dünyayı sallayıp
yalnız ve taşsız mezarlara girenler.
[erkek] Hu, Delolar.
[anlatıcı] Onlar, başkası ölmesin diye ölümün üzerine yürüyenler.
Onlar, önden gidenler.
Onlar, geri dönmeyenler.
Onların adı
Deliler.
Meydanda kalırsam
yazılsın taşa.
Kaderde ne varsa
o gelir başa.
Hu, Delolar!
Hu!
[anlatıcı] Belki de hiç kimse onların kim olduğunu asla bilmeyecek.
Ama ademoğlunun hikâyesi bitmedikçe
Delilerin destanı da bitmeyecek.
Hu, Delolar!
Hu!
[nefes nefese] Bitmedi.